آهوپا

بدون شرح : عکس هایی از تهران قدیم و جدید

shgh — Sun, 17 May 2009 16:15:18 GMT

بانک شاهنشاهی در میدان توپخانه سال 1330 - (بانک تجارت میدان امام خمینی)

میدان 24 اسفند سال 1343 – (میدان انقلاب)

خیابان لاله زار سال 1325

تقاطع ولیعصر و طالقانی سال 1330

ساختمان مخابرات در میدان توپخانه سال 1318 - (میدان امام خمینی)

میدان حسن آباد سال 1330

تصویر هوایی از تهران سال 1310 - (نمای تهران از مناطق شمالی شهر)

کاخ نیاوران

shgh — Mon, 13 Apr 2009 14:34:18 GMT

در گوشه شمال شرقی باغ نیاوران، بنای کاخ نیاوران با مساحتی در حدود 9000 مترمربع در دو طبقه و یک نیم طبقه قرار دارد. عملیات احداث این بنا در سال 1337 هجری شمسی با طرحی ایرانی آغاز گردید و با وقفه ای که در ساخت آن پیش آمد در سال 1346 به اتمام رسید و در سال 1347 مورد بهربرداری قرار گرفت.

ساختمان این بنا ابتدا به عنوان محلی برای پذیرایی میهمانان خارجب در نظر گرفته شده بود اما در هنگام ساخت به عنوان محل سکونت محمدرضا پهلوی و خانواده اش اختصاص یافت. طرح این بنا از محسن فروغی است که توسط فرمانفرمائیان به مرحله اجرا در آمده است.

طرح چهارضلعی کاخ و فضاسازی داخلی آن الهام گرفته از معماری ایرانی با بهره گیری از فناوری مدرن است. تزئینات آن نیز تلفیقی از هنر پیش از اسلام و پس از اسلام است که گچبری توسط استاد عبداللهی، آینه کاری توسط استاد علی اصغر و کاشی کاری نمای خارجی توسط استاد ابراهیم کاظم پور و ایلیا انجام شده است. کف بنا از جنس سنگ گرانیت سیاه و سقف آن از جنس آلومینیوم است که از وسط باز می شود. دکوراسیون و مبلمان داخلی توسط یک گروه فرانسوی طراحی و اجرا شده است.

طبقه همکف این بنا شامل سرسرای بزرگی است که کلیه اتاق ها در اطراف آن شکل گرفته اند، از آن جمله می توان به سینمای اختصاصی، اتاق غذاخوری، سالن پذیرایی، اتاق انتظار و راهروهای فرعی و همچنین تالار آبی اشاره کرد.

در نیم طبقه این بنا اتاق کار، اتاق کنفرانس و دفتر منشی فرح دیبا و اتاق خواب لیلا و اتاق ندیمه او قرار دارد. در طبقه سوم اتاق خواب و استراحتگاه نیمروزی محمدرضا شاه و همچنین اتاق های فرزندان و ندیمه هایشان قرار دارد.

نوروز مبارک

shgh — Fri, 27 Mar 2009 08:24:18 GMT

* -:- * دوستان نوروز مبارک باد * -:- *

برای شما ، ایران و همه مردم جهان بهترین آرزوها رو از درگاه خداوند متعال داریم.

______________________________________

نوشته ای از معلم شهید دکتر شریعتی در مورد نوروز رو می تونید تو ادامه مطلب مطالعه کنید.

* رهسپار خانه دوست *

shgh — Tue, 17 Mar 2009 20:49:18 GMT

به نام خدا

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک ********** چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

همه ما انسان ها روزی که پا به این دنیا میگذاریم ، باید آماده روزی باشیم که از این دنیا به سوی سر منزل ابدی می رویم. ما مسلمانیم اعتقاد به خدای بزرگ و مهربانی داریم که هیچ کارش بدن حکمت نیست ، خدا از ما به خودمان نزدیک تر است و هرچه برای ما بخواهد بهترین و شیرین ترین خواهد بود ، ما متعلق به جهان بالاییم.

بشر روحی بلند دارد ، روحی بسیار بزرگ و بیکران ، خدای بزرگ از روح خود به ما انسانها دمیده است و چنین روحی هیچگاه مرگ نخواهد داشت ، اگر کوچکترین حالات و رفتار و ادراکات انسانی را مورد جستجو قرار دهیم ، درخواهیم یافت که ضمیر ناخودآگاه انسان نیز هیچگاه مرگی برای خود متصور نیست ، انسان وقتی جان می یابد دیگر تا ابد به امر خدا زنده و جاوید خواهد بود و زندگی در خور یک انسان خواهد داشت ، این جهان تنها میانگذری کوتاه برای کسب تجربه و رسیدن به بلوغ و کمال است تا در زندگی حقیقی خود کمتر دچار مشکل شویم.

ز کجا آمده ای می دانی؟

ز میان حرم سبحانی

یاد كن ، هیچ به یادت آید

آن مقامات خوش روحانی؟

بس فراموش شدستت ، آنها

لاجرم خیره و سرگردانی

جان فروشی به یكی مشتی خاك

این چه بیع است بدین ارزانی ؟

باز ده خاك و بدان قیمت خود

نی غلامی ؛ ملكی ، سلطانی

به باور من ، انسان به خاطر روح بزرگ ، آسمانی و ملکوتی خویش ، تعلقی بنیادین به جهان ابدی و دنیای موعود دارد ، که اساسا سرشت و اخلاق و ذات و صفات ما ، سرشته ی با زندگی آن جهانی است ؛ نه زندگی این جهانی.

از این رو معتقدم که ، مرگ و عروج به جایگاه ابدی و دیدار خداوند یکتا ، دوست و یاور همیشگی ما انسانها ، برای همه انسانها سفری شیرین و پرشکوه و حماسی خواهد بود.

من اینجا راجع به خیلی چیزها می تونم بنویسم ، نمی دونم از چی باید گفت ، اما به نظرم در اینجا جای صحبت از روابط خصوصی و خصایص شخصی ایشون نیست ، به نظرم اینجا بهتره گوشه ای از کارهای پدرم رو بگم که هیچ وقت اونا رو نمیگفت تا بهشون مباهات کنه ، چون فقط برای کمک به خلق و برای رضای خدای خود این کارها رو کرده بود

پدر من مصطفی شجری نیز ، سرانجام بعد از حدود 58 سال سن رهسپار خانه ابدی خویش شد ، از رفتن او نباید افسرده و غمگین باشم ، چون مطمئنم زندگی در کنار معبودی بی همتا بسیار گواراتر و شیرین تر از زندگی در این دنیای کوچک خواهد بود ، همه ما روزی رهسپار این سفر می شویم ، چه بهتر که با درک معنای هستی و آفرینش و با نیکی و راستی ، این جهان را ترک کنیم. و خدا را شکر پدر من به نظرم چنین بود و با درک و معرفت از هستی و خدای آفرینش و با یک عمر زحمت و خدمت و نیکی به پیشگاه معبود بزرگ خود حاضر شد.

پدرم در سالهای جوانی همانند بسیاری از جوانان دیگه ، دل به آرمان بزرگی بست و با انقلاب همراه شد ، چون مانند بیشتر جوانان آن دوره به آرمان بزرگ آزادی و برابری و زندگی بهتر می اندیشید که در سایه اسلام به آن می رسیم ، نمی دانست که افرادی درون انقلابی که او در به ثمر رسیدنش - همچون میلیونها انسان دیگر شرکت داشت و با خلوص نیت و بدون هیچ مزدی برایش کار می کرد - نفوذ می کنند که به آرمان های مردم و انقلاب پشت می کنند ، و یاران صدیق انقلاب و ملت رو با بهانه های واهی از مسئولیت خود دور می کنند. به هر حال خوشحالم که او سربلندانه تا زمانی که مسئولیتی داشت جز به مردم به چیزی نیاندیشید و با تمام وجود کار کرد و زحمت کشید برای رفاه بیشتر خانواده و خدمت به مردم .

به نظر من او همواره صادق بود و صفای باطن داشت و جز به رضای خدا نمی اندیشید ، انسانی نبود که متعصب و خشکه مقدس باشد ، کسی بود که معنا و مفهوم هستی و خدای را درک کرده بود. وقتی به زندگی او نگاه می کنم می بینم که هیچگاه به منفعت شخصی خویش نمی اندیشید ، چه بسا که در سال های اولیه انقلاب با خلوص نیت و برای آرمان های بلند خویش بدون اجر کار می کرد ، تکنسین راه و ساختمان بود و در غرب کشور در جهاد سازندگی برای مردم کردستان پل ، حمام ، بیمارستان ، مدرسه و ... ساخت و مردم زیادی از قوم کرد کشور را سر کار گذاشت تا بتوانند برای فردای زندگی خود نیازمند نباشند و به دام منافقین و اشرار نیافتند ، چندی مسئولیت پیش مرگان کرد مسلمان را بر عهده داشت و مدتی قائم مقام فرماندار ابوموسی بود و کارهای متعدد دیگری کرد که در اینجا مجال بازگو کردنشان نیست. در جبهه نیز چندی مسئولیت تدارکات جبهه های کردستان را عهده دار بود و در قسمت های مختلف فعالیت می کرد و با شهید بزرگوار محمد بروجردی خاطرات خوبی داشت و دوست بود.

اما هیچگاه به فکر منفعت شخصی نبود چرا که هر کاری در هر کجا کرد به خاطر خدا و رضایت مردم و تامین معاش خانواده بود و هیچ توقعی نداشت ، که اگر داشت چند سال آخر زندگی بیکار نبود و مانند سایر هم دوره ای های خود به پست و مقام و وزارت و سرداری رسیده بود.

به هر حال همه ما رفتنی هستیم چه بهتر که خوب و با معرفت از زندگی و معنای حقیقی آن ، این جهان را ترک کنیم.

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست ، هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود ، صحنه پیوسته بجاست ، خرم آن صحنه که مردم بسپارند به یاد!

البته در کشور ما چنین صحبتها و حرفهایی از رفتگان ، امری عادی و شعاری شده ، اما امیدوارم که اگر این مطلب را خواندید برای شادی روح ایشان دعا کنید.

امیدوارم به عنوان پسر چنین مردی ، پای در راه حق و حقیقت و آزادی ، و کمک به بشریت بگذارم.

روحش شاد ، یادش گرامی و روحش قرین رحمت باد.

در آخر عکسهایی از دوران مختلف زندگی پدرم قرار میدم :

پدرم کاندیدای دور دوم مجلس شورای اسلامی استان کردستان بود ، اما با وجود مقبولیت بالا در بین مردم ، به پیشنهاد دوستان و چون رقیب وی یک روحانی بود ، به خاطر تقویت جایگاه روحانیون پدرم به نفع رقیبش از انتخابات کنار کشید.

پدرم در عکس بالا اولین نفر ایستاده از سمت راست است که با لباس سپاه و کلت کمری دیده می شود ، گرچه هیچگاه عضو سپاه نبود و به خاطر محبوبیتی که در شهرهای استان کردستان داشت ، برای تقویت سپاه در بین اقوام کرد ، گاهی لباس سپاه به تن می کرد.

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز

مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

اعتمادی نیست بر کار جهان

shgh — Tue, 24 Feb 2009 19:04:18 GMT

محمدعلی ؛ دوستم ، برادرم ، یار شادی ها و غصه هایم ، با یکدگر روزهای شادی را سپری کردیم ، مشکلات را لمس کردیم ، از آموزگار روزگار درس آموختیم ، قلعه های خوشبختی را پیمودیم ، در کنار بستر بیماری یکدیگر تا صبح ثانیه شماری کردیم ، دفتر خاطراتمان را با هم نوشتیم و در یک کلام یاریم کردی ، یاریت کردم.

اکنون روز غم توست و من خود را در این غم شریک می دانم. امروز تو بر مزار قهرمان زندگیت گریستی و من دلداریت دادم که : "او همیشه با توست". اما نمی دانی که قلب من با هر تپش در حال گریستن بود. نه تنها قلب ، که بند بند وجودم با دیدن درد تو می گریست اما چشمانم توان نم آلود شدن نداشت ، چون نمی خواست تو درد را در آنها بنگری.

محـمد عـلی ؛ گفتـم کـه : بر مـزار قهـرمان زندگـی ات می گریسـتی . می دانـم و بـاور دارم کـه "پـدرت قهرمان زندگی ات بود". پدر قهرمانیست که مهربان و ساده اما با صلابت و استوار در برابر پلیدیها ، سختیها ، آلام و دردها مقاومت می کند تا ما دست بر زانو بگذاریم و بلند شویم ، زندگی را کشف کنیم ، عشق را دریابیم و نیکبختی را چنگ بزنیم و این قهرمان پا به پا بی آنکه حضورش را به رخ بکشد همراهی مان می کند.

محمد علی ؛ تو اکنون پدر ، پشتوانه زندگیت را از دست داده ای. اما هنوز دو موهبت الهی به نام مادر و خواهر در آسمان زندگی ات نورافشانی می کنند. بکوش که گوشه ای از زندگی این کیمیای هستی ، مادر را در نبود پدرت پر کنی ، که با دیدن تو یاور زندگیش را یاد می کند ، و خواهرت برای گذر از شاهراه زندگی نیاز به همراهی پدرت داشت ، پس تو همراهیش کن.

دوست من ، محمد علی ، زندگی چه بی رحمانه و بی محابا بار مسئولیت پدر را به دوش پسر گذاشت ؛ بدان که در کار جهان هیچ اعتمادی نیست پس ؛ بکوش که در گذر عمر به مانند پدر قهرمان زندگی مادر و خواهرت باشی.

غمخوار تو ، حسین

6/12/87

برج آزادی (شهیاد) نماد ماندگار ایران مدرن

shgh — Sun, 01 Feb 2009 19:56:18 GMT

عملیات بنای برج در یازدهم آبان ۱۳۴۸ شمسی آغاز و پس از بیست و هشت ماه کار‌، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره برداری رسید

تهران شهر میدان های پر تعداد است. شماری از این میدان ها به نمادهای شهری بدل شده اند همانند میدان توپخانه و شماری از آنها را تنها ساکنان نزدیک به آن و اهالی اطراف می شناسند مثل میدان های محله های شرق تهران.

با این وجود تنها یک میدان است که به عنوان نماد تهران درآمده و درهرجای دنیا که بخواهند از تهران یا حتی ایران یادی کنند، به سراغ آن می روند: میدان آزادی یا شهیاد سابق.

میدان آزادی با وسعتی در حدود ۱۵ هزار مترمربع بزرگ ترین میدان در میان کشورهای خاورمیانه است.

این برج که به نام برج شهیاد معروف است اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال۱۹۷۹ به دلیل اجتماعی که مردم در استقبال از آیت الله خمینی در بازگشت از پاریس به تهران در این میدان انجام داده بودند و سرانجام ۱۰ روز پس از آن به سرنگونی حکومت پیشین انجامید، به میدان آزادی تغییر نام داد.

هرچند نام میدان شهیاد به آزادی تغییر کرده اما هنوز بسیاری از ایرانیان به خصوص مهاجران ایرانی این میدان را به نام شهیاد می شناسند و حتی در سایت اینترنتی شهرداری تهران نیز برج این میدان به نام شهیاد ثبت شده‌است.

این برج در ورودی غربی شهر تهران قرار دارد و اولین عمارتی است که مسافران خارجی پس از خروج از فرودگاه مهرآباد و قدم گذاشتن بر تهران آن را مشاهده می کنند. برخی از معماران و صاحب نظران می گویند که در ساختار اصلی برج از کوه البرز و قله دماوند که مرتفع ترین نقطه ایران است، الهام گرفته شده است.

برج شهیاد در سال ۱۳۴۹ توسط حسین امانت معمار ایرانی که حالا شهروند و ساکن کانادا است، ساخته شد. در آن سال آقای امانت دانشجوی ۲۶ ساله ای بود که ماموریت یافت به مناسبت یادبود جشنهای ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، میدانی در پایتخت طراحی کند که نماد "ایران مدرن" و نشان "دروازه تمدن بزرگ" در قرن بیستم باشد.

در سال ۱۳۴۵خورشیدی طرح یک نماد معرف ایران بین معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد که در نهایت طرح آقای امانت‌، بیست و شش ساله از دانشگاه تهران برنده و برای ساخت انتخاب شد.

عملیات بنای برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ شمسی آغاز و پس از بیست و هشت ماه کار‌، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره برداری رسید. عکس های محمود پاکزاد عکاس ایرانی در سال ۱۳۴۸ نشان می دهد که چگونه برای ساخت نماد "ایران مدرن" از "شتر" برای حمل مصالح استفاده می شده است.

در روز افتتاح برج این میدان، محمدرضا شاه به همراه همسرش در میدان شهیاد حضور یافتند و برای نخستین بار با افتخار منشور کورش کبیر که نخستین نوشتارحقوق بشری جهان است در این مکان پرده برداری شد. این اثر تاریخی حدود ۲۵۵۰ سال پیش به فرمان کوروش کبیر کتیبه شده و هم اکنون در موزه بریتانیا در لندن نگهداری می شود.

رونمایی از منشور دوهزار پانصد ساله کوروش در بنای برج پیوندی بود میان تاریخ باستان ایران و دنیای توسعه یافته و صنعتی که شاه وعده آن را می داد.

گرچه وعده قرار گرفتن ایران در جمع کشورهای صنعتی محقق نشد اما دیری نگذشت که برج آزادی در ایران، نمونه‌ای از نماد و نشانه‌های شهری شد که معماری شاخص آن تلفیق طاق‌های معماری قبل و بعد از اسلام و تبدیل آن به نمادی مدرن و چشم نواز بود.

طول این بنا ۶۳ متر، ارتفاع آن از سطح زمین ۴۵ و ارتفاع از کف موزه ۵ متر است. معماری برج آزادی تلفیقی از معماری دوران هخامنشی، ساسانی و اسلامی است.

این بنای سه طبقه چهار آسانسور و دو راه پله و ۲۸۶ پلکان دارد. در محوطه زیرین آزادی چندین سالن نمایش، نگار خانه، کتابخانه و موزه قرار دارد که در سال های پس از انقلاب استفاده چندانی از آن نشده و عملا متروک است.

سنگ‌های جوشقان اصفهان که در کف محوطه‌ میدان توسط مهندس حسین امانت استفاده شده بودند، سال‌ها پیش عوض شده‌ است. اما خاک اطراف میدان که یک متر ارتفاع دارد و همچنین خاک دستی که برای ایجاد باغچه تا ارتفاع ۱۵سانتی‌متری میدان ریخته شده بوده، همچنان حفظ شده است.

اخیرا سازمان میراث فرهنگی ایران گفته که به دلیل ناهماهنگی شهرداری تهران با این سازمان در بازسازی میدان آزادی، شکایت خواهد کرد اما یکی از مدیران بلندپایه شهرداری تهران گفته که بازسازی میدان در توافق کامل با میراث فرهنگی در حال انجام است.

اینک نزدیک به سه دهه پس از تغییر نام میدان شهیاد به آزادی و سپری شدن روزهایی که برخی از انقلابیون تصمیم به تخریب برجی که نامش "شاه" را به "یاد" می آورد، می گذرد.

اکنون در حالی که نمادهای قدیمی تر پایتخت با فرسودگی دست به گریبانند، برج بلند و مدرن "میلاد" در حال تبدیل شدن به نماد شهر تهران است و مسئولان شهر می خواهند میزبان خوبی برای نماد ایران مدرن باشند که اولین اثر معاصر ثبت شده ایرانی در فهرست آثار ملی است.

برگرفته با تلخیص از مقاله " نماد ایران مدرن چگونه در غرب تهران خانه کرد؟ " – " محمد قوام "

انواع اتاق های موجود در هتل ها

shgh — Sun, 28 Dec 2008 19:55:18 GMT

اتاق یک نفره. اتاق یک نفره که سینگل نامیده می شود. دارای یک تخت می باشد و اختصاراً با علامت SGL نشان داده می شود.

اتاق دو نفره. اتاق دو نفره که دبل یا توئین نامیده می شود . دبل یعنی اتاقی که یک تخت دو نفره بهم چسبیده دارد و توئین اتاقی است که دو تخت تکنفره مجزا دارد و اختصاراً با علامت DBL نشان داده می شود.

اتاق سه نفره. اتاق سه نفره که تریپل نامیده می شود . دارای 3 تخت تک نفره و یا یک تخت تک نفره و یک تخت دو نفره بهم چسبیده می باشد و اختصاراً با علامت TPL نشان داده می شود.

سوئیت Suite. به اتاقی گفته می شود که قسمت جلوی آن مختص پذیرایی و پشت آن اتاق خواب قرار گرفته است، در بعضی از هتل ها قسمت پذیرایی در پایین و چند پله بالاتر اتاق خواب و حمام قرار دارد (دوبلکس) البته می توان در سوئیت یک آشپزخانه کوچک نیز دایر نمود.

آپارتمان Apartment. عبارت است از یک هال و پذیرایی با یک، دو و یا سه اتاق خواب که هر کدام دارای دو تخت است . در صورتی که دو اتاقه باشد ، معمولا یک اتاق دبل ، دارای یک تخت دو نفره و اتاق دیگر توئین ، دارای دو تخت یک نفره خواهد بود. هر آپارتمان یک حمام مشترک دارد و یک آشپزخانه کوچک . معمولاً در قسمت پذیرایی به تعداد کافی صندلی یا مبل راحتی وجود دارد.

استودیوStudio. به اتاق هایی گفته می شود که در بدو ورود به شکل اتاق پذیرایی دیده می شود ولی در صورتی که مبلها یا کاناپه ها را به صورت تختخواب درآورند حکم اتاق خواب را خواهد یافت ، از این رو روزها اتاق پذیرایی و شبها اتاق خواب است . البته کاناپه ها طوری ساخته شده اند که می توان بالش و پتو و ملحفه را داخل آن جای داد. اتاق استودیو حمام نیز دارد ، استودیو می تواند آشپزخانه کوچکی نیز داشته باشد.

کانکتد روم Connected Room. دو اتاق تو در تو را می گویند ، هر دو اتاق به راهرو اصلی هتل راه دارد و هر کدام به تنهایی یک اتاق کامل است و حمام جداگانه ای هم دارد ، این دو اتاق به وسیله یک در از وسط به هم متصل است. چنانچه یک خانواده چهار نفره ، چنین اتاقی را درخواست نماید، بچه ها در یک اتاق و پدر و مادر در اتاق دیگر اقامت خواهند نمود ، بدون اینکه درب راهرو اصلی را باز کنند، دو اتاق از درب وسط می توانند با هم در ارتباط باشند.

کابانا Cabana. اتاقی است در طبقه هم کف هتل، که پنجره آن به محوطه ای باز می شود که متصل به استخر شنا است . ساکن چنین اتاقی دسترسی و دید مستقیم به استخر و فضاهای جانبی آن دارند و می تواند برای تعویض لباس از اتاق مخصوص خود نیز استفاده نمایند.

فیستا سوئیتFiesta Suite : این نوع سوئیت ها معمولاً در هتل هائی قرار دارند که دارای سالن عروسی است و پس از پایان مجلس عروسی ، برای استراحت و خواب در اختیار عروس و داماد قرار می گیرد . معمولاً مخارج این سوئیت قبلاً جزو هزینه های مجلس عروسی منظور گردیده و هزینه جداگانه ای ندارد.

باغ - شهر اداري و سياسي پوتراجايا (مالزي)

shgh — Thu, 27 Nov 2008 12:40:18 GMT

پوتراجايا مركز اداري جديد دولت فدرال مالزي است كه از پايتخت كنوني كوالالامپور فاصله اي حدود 25 كيلومتر دارد؛ در عين حال كوالالامپور همچنان به عنوان مركز اقتصادي و تجاري باقي خواهد ماند. انتقال دستگاه های اجرايي و اداري از كوالالامپور به پوتراجايا در خط مشي سياست هاي دولت براي همگن كردن و غير متمركز ساختن زمينه هاي پيشرفت در نقاطي غير از كوالالامپور است. پيشرفت كوالالامپور در بسياري از زمينه ها باعث ايجاد انگيزه سكونت در آن شده است و اميد مي رود كه اين رشد و ترقي در جزيره كلنگ هم ادامه پيدا كند.پوتراجايا اولين باغشهر هوشمند مالزي ناميده شده است. در واقع اين شهر يك شهر نمونه است؛ مركز سيستم عصبي يك ملت و مكاني ايده آل براي زندگي كردن، كار، تجارت و شركت در فعاليت هاي ورزشي و هر آنچه كه بخواهيد!

پوتراجايا وعده يك زندگي با كيفيت و راحت را مي دهد؛ باغ هاي بوتانيكي، سبزه هاي انبوه و پارك هاي پراكنده در سطح شهر به وسيله مكان هاي وسيعي از آب احاطه شده اند. مناطق مسكوني با قطب هاي تجاري و مراكز رفاهي عمومي كه براي يك محيط زندگي - كار ايده آل طراحي شده اند، حمايت مي شوند.

در واقع شهر برمبناي 3 ايديولوژي ساده ساخته شده: انسان و خالق او، انسان و انسان و نهايتا انسان و طبيعت.پوتراجايا يكي از آن شهرهايي است كه هر كدام از ما ممكن است در ذهن خود تصوير آن را براي شهر ايده آل ساخته باشيم. شهر، كاملا بر مبناي اصول شهر سازي ساخته شده و نشانه هاي شهري كه بازگو كننده هويت ملي - فرهنگي است نيز در نقاط مختلف آن پراكنده شده است. مساجد پوترا، داتاران پوترا و سري پاندا با معماري تحسين برانگيز مالزيايي اسلامي نمونه هايي بي نظير از آنها است.

پوتراجايا شهري كاملا برنامه‌ريزي شده است. همه چيز در اين شهر پيش از اينكه ساخته شود برنامه‌ريزي شده است: از كاخ نخست‌وزيري گرفته تا مراكز خريد، بلوك‌هاي مسكوني و چراغ‌هاي خيابان‌ها.

اين شهر يكي از پايتخت‌هاي جنوب‌شرق آسياست اما در آن توسعه بي‌رويه حاشيه شهر وجود ندارد. خانه‌ها بايد رنگي را كه براي آنها مشخص شده است، داشته باشند و در هيچ خانه‌اي حصار (فنس) وجود ندارد. پوتراجايا شهر قانون است. مقامات شهر سعي مي‌كنند در آن يكپارچگي و استانداردهاي خاصي كه تعريف شده است به دقت اجرا شود. اين شهر در مقايسه با شهرهاي جاكارتا و بانكوك كه در آنها معماري هواي باز را از ساكنان مي‌گيرد يك بهشت به حساب مي‌آيد.

شايد بتوان گفت پوتراجايا را مي‌شود با پايتخت‌هاي مصنوعي ديگر جهان، برزيليا و كانبرا مقايسه كرد اما نكته اينجاست كه پوتراجايا مانند هيچ‌كدام از اين دو نيست. پوتراجايا با كلانشهري به نام كوالالامپور كه يكي از شهرهاي مشهور جهان است تنها 25 كيلومتر فاصله دارد و به‌گونه‌اي خود حومه اين شهر به حساب مي‌آيد؛ حومه‌اي مدرن، از لحاظ اداري و سياسي بسيار مهم و بسيار آرام.در مركز شهر با استفاده از جريان هدايت‌شده آب، يك جزيره ايجاد شده است. در اطراف اين جزيره چندين پل وجود دارد تا جزيره را به ديگر مناطق شهر متصل كند.

وجود درياچه‌اي مصنوعي و پاكيزه،‌ پوتراجايا را به مكاني رؤيايي تبديل كرده است و شهروندان آن مي‌توانند از آرامش بي‌نظيري كه در شهر وجود دارد استفاده كنند. مقداري از اين آرامش البته با استفاده از تلويزيون‌هاي مداربسته و گشت‌هاي امنيتي خصوصي در شهر تامين مي‌شود. در كنار آن شهر نسبت به كوالالامپور هواي پاكيزه‌تر و خنك‌تري دارد. از ديگر مولفه‌هاي وجود آرامش در شهر اين است كه مردم در محلات همديگر را مي‌شناسند و نسبت به شهرهاي بزرگي همچون كوالالامپور ارتباطات بيشتري ميان‌ آنها برقرار است.

اين كه در شهر هيچ حصاري وجود ندارد هم يكي از مولفه‌هاي ديگر وجود آرامش در شهر است. اين مسئله ابتدا با واكنش منفي ساكنان مواجه شد. آنها نسبت به زندگي در جايي كه در آن هيچ حصاري وجود ندارد بي‌ميل بودند اما پس از مدتي از اين امر استقبال كردند.
اما آرامش تنها چيزي نيست كه ساكنان يك شهر نياز دارند. شهروندان گاهي به هيجان و شلوغي نياز دارند و اين چيزي است كه پوتراجايا نتوانسته است به ساكنان خود بدهد.

بسياري از ساكنان جوان پوتراجايا از نبود زندگي هيجان‌آميز در شهر گله دارند. اين شهر ساكت‌تر از آن است كه جوانان بتوانند در آن جواني كنند. كمبود امكانات تفريحي يكي از مشكلات ديگري است كه مردم شهر با آن روبه‌رو هستند. با اين حال برخي مسئولان شهري ضمن تلاش براي رفع اين مشكلات معتقدند كه پوتراجايا پايتخت اداري و سياسي مالزي است و شهروندان آن بايد با اين حقيقت كنار بيايند. آنها معتقدند بيشتر ساكنان اين شهر از كاركنان دولتي هستند و زندگي آنها در چارچوب‌هاي خاصي تعريف شده كه شهر مطابق با آنها معماري شده است.

مسجد شهر پورتاجايا ، مسجدی با گنبد صورتی رنگ و نقش و نگار برجسته طرح اسلامی بر آن و گلدسته ای به ارتفاع 116 متر که بلندترین مناره جنوب شرقی آسیاست. علاوه بر تفاوت تعداد گلدسته ها( مسجد های اهل سنن، تنها یک گلدسته دارند )، چهار گنبد کوچک تر ، گنبد اصلی رو احاطه کرده اند.

دایره‌های به قطر ۳۰۰ متر با آبنماهای متعدد میدان پوترا را می‌سازد. پل پوترا، مسجد جامع، منزل و دفتر کار نخست وزیر ساختمان‌های اطراف این میدان هستند. در فواصل ساختمان‎های فضای سبز و محوطه باز تشکیل داده‎است. ستاره بزرگ یازده پر به نشانه یازده ایالت کشور در سال ۱۹۵۷ در درون این دایره بزرگ محاط شده است. در سال ۱۹۶۳ پس از اضافه شدن دو ایالت دیگر ستاره سیزده پر و سپس چهارده پر در قسمت مرکزی میدان ساخته شد. هم اکنون در سال ۲۰۰۸ میلادی کشور مالزی دارای ۱۴ ایالت می‌باشد.

میدان با پلکانی در انتهای محوطه مسجد به سمت دریاچه زیبای پوتراجایا می رود. اما پیش از رسیدن به دریاچه، باید از میان ساختمانی بگذریم که انواع و اقسام رستوران ها را در کنار هم جای داده است. قبلا هم نوشته بودم که مردم مالزی به غذا خوردن بیرون از خانه بسیار علاقه مند هستند و در همه ساعات روز، همه غذاخوری ها و رستوران ها مشتریان خود را دارند. برخلاف تصور ما از رستوران های نزدیک مساجد، این ساختمان و رستوران هایش همگی تمیز و شیک هستند. انتخاب رستوران می ماند برای شام و بعد از گردش.

نشانه ۷۸ متری مرکز میدان مرکو تاندا یادآور تولد شهر پوتراجایا است. سه ضلع حجم مخروطی مرکز یادآور سه اصل اصلی طراحی شهر، خدا، انسان و طبیعت است. واقع شدن این میدان بر روی تپه مشرف به شهر،‌ دید پانارومیک به کل شهر از این نقطه میسر است.استفاده از تکنولوژی بالا و پایبندی به الگوهای سنتی در ساخت این یادمان، نشان طراحی کل شهر پوتراجایاست. ماه و ستاره چهارده پر موجود بر پرچم ملی مالزی نیز بر روی بدنه مخروطی شکل آن نقش بسته است.

منابع :

http://www.landscape.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=1078&Itemid=76

http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=72496

http://yousefi.persianblog.ir/post/920

http://nedairani.blogfa.com/post-86.aspx

روز جهانی کوروش

shgh — Tue, 28 Oct 2008 15:10:32 GMT

هفتم آبان روز جهانی کوروش ، با توجه به تعطیل نبودن این روز ، جمعه دهم آبان ماه هزاران نفر از گرداگرد ایران از هر کوی و برزن ، از هر ده و روستا ، از هر شهر و دیار در پاسارگاد گرد هم می آیند تا یاد این نگارنده حقوق بشر و این پدر ایرانی را گرامی دارند . دهم آبان ، وعده هر کس که خود را ایرانی میداند پاسارگاد . عاشقان ایران خبر گردهمایی دهم آبان را در سایت و وبلاگ خود بگذارند .

طراحی هتل ، نکته ها و قواعد

shgh — Sat, 04 Oct 2008 15:20:18 GMT

طراحی هتل امروزه برای خود تخصصی ویژه به حساب می آید ، چرا که هتل جزو طراحی های پیچیده محسوب می شود ، علاوه بر آن موضوعی اقتصادی است که طراحی آن در جلب مشتری ، یکی از مهمترین نقش ها را ایفا می کند.

امروزه در جهان علاوه بر رعایت ضوابط طراحی هتل ، ابتکارات جالبی برای جذابیت هتل به کارمی برند تا هتل آنها از دیگر هتل ها متمایز بوده و مشتریان بیشتری را به سمت خود جلب کند.

برای مثال : به تازگی در شهر کایزرسلاترن آلمان ، زندان معروف آلکاتراس رابه هتل تبدیل کرده اند ، و برای جذابیت چندی از اتاق های هتل را به صورت زندان نگه داشته اند تا ، اگر کسی تمایل داشت بتواند شبی احساس یک زندانی را تجربه کند. در این هتل با میله های پنجره ها و سیم خاردارهای بالای هتل ، نمایی از یک زندان را به ما نشان می دهند ، بلکه بر جذابیت های هتل افزوده تا در جلب مشتریان موفق شوند.

برای طراحی یک هتل ، باید علاوه بر اطلاع از فضاهای مورد نیاز ، نکات بسیار زیادی را مد نظر قرار داد ، چرا که هرکدام از فضاها ضوابط خاص خود را دارند و در طراحی هتل و جانمایی باید به نکات بسیار زیادی توجه داشت که موجب کارآمدی و از همه مهمتر سبب هزینه کمتری برای هتلدار گردد.

فضاهای مورد نیاز برای هتل های معمولی :

* پذیرش و پیشخوان : که باید نزدیک به ورودی و در دسترس باشد و وظیفه راهنمایی و پذیرش میهمانان هتل را بر عهده دارد.

* انبار چمدانها : که این فضاهم باید ارتباط بسیار مناسبی با ورودی داشته باشد.

* لابی : لابی هتل معرف شخصیت و تقریبا یکی از مهمترین و تاثیرگذارترین فضاهای هتل یا به عبارتی ویترین هتل است ، که بیشترین هزینه ها را معمولا در این فضا انجام می دهند. واحدهای تجاری ، فضاهای تفریحی و رستوران های هتل ارتباط مستقیمی با لابی دارند ، چرا که لابی مورد توجه است و این ارتباط مستقیم می تواند در جذب مسافران ، به آنها کمک کند. زیرا که همه اینها بازوهای اقتصادی و مخصوصا در شرایط فعلی ایران موجب ادامه زندگی هتل میگردند.

* قسمت اداری هتل : شامل : تلفنخانه ، رزرواسیون ، حسابداری ، مدیریت ، حراست و استراحت کارکنان می باشد .

* نمازخانه : که معمولا در طبقه همکف هتل است و باید دسترسی مطلوبی به لابی و سرویسها داشته باشد.

* سرویس : علاوه بر سرویس هایی که در اتاق های هتل است ، معمولا سرویس عمومی مجزای زنانه و مردانه در هر طبقه قرار می دهند.

* مرکز تفریحی و ورزشی : برای کودکان و بزرگسالان که باید ارتباط خوبی با لابی داشته باشد.

* سالن برگزای جلسات : که بسته به بزرگی هتل می تواند کوچک و بزرگ باشد و باید ازتباط خوبی با لابی و ... داشته باشد.

* کافی نت : که امروزه در هتلها بسیار لازم و ضروریست و این قسمت هم باید ارتباط خوبی با لابی داشته باشد.

* رستوران ها و کافی شاپ های هتل که بسته به بزرگی هتل می تواند متعدد و متنوع باشد ، چرا که یک هتل باید پاسخگوی نیاز همه سلیقه ها باشد. در پلان باید یکی از بهترین نقاط مرتبط با لابی را به رستوران اختصاص داد.

* آشپزخانه رستوران : شامل قسمتهای : شستشو ، پخت و پز ، آماده سازی مواد اولیه ، سردخانه بالای صفر و زیر صفر درجه سانتیگراد.

* انبار

* بارانداز

* نگهبانی

* غذاخوری کارکنان

* فضاهای تاسیساتی

* اتاق تعمیرات و نگهداری

* رختشویخانه

* خانه داری

* اتاق ها : فضاهای اقامتی هتل که شامل اتاقها و سوئیت های معمولی و ویژه می باشد باید از هر گونه فضاهای خدماتی و جانبی هتل دور بوده و موجب راحتی و آرامش میهمانان هتل را در آنها فراهم کرد.

و تنها بخش خدماتی که در بین اتاقها وجود دارد ، بخش خانه داری است که وظیفه سرویس دهی به تعداد مشخصی اتاق را بر عهده دارد و دارای راه پله و آسانسور مجزا از میهمانان است ؛ به طوری که خدمات دهی و نظافت ، کاملا به دور از چشم مسافران انجام گیرد.

بسیاری از شرکت های گرداننده هتل معتقدند که اتاقهای خواب و دستشویی و سرویس آنها ، تاثیر به یاد ماندنی تری نسبت به هر یک از فضاخهای هتل بر میهمانان هتل می گذارد.

________________________________________________________

دوستان عزیز ما این ترم برای درس طراحی نهایی ، هرکدام موضوعی را برگزیده ایم ، متل و خوابگاه دانشجویی ، اگر در این زمینه اطلاعاتی داشته و یا در این موضوعات طراحی داشته اید ، ممنون خواهیم بود که به ما اطلاع دهید.